In december 2024 besloot ik het veilige pad van de herkenbare afbeelding te verlaten. Ik heb deze periode voor mezelf 'De Doorbraak' genoemd, en dat gaat verder dan alleen een nieuwe techniek. Ik moest namelijk mijn eigen zekerheden en oude ideeën over wat 'goed' is rigoureus doorbreken.
Ik begon te experimenteren met de gel-plate en alles wat ik in mijn atelier voorhanden heb. Wat begon als technische nieuwsgierigheid, groeide uit tot een fascinerende ontdekkingstocht waarin ik leerde dat 'loslaten' misschien wel de moeilijkste techniek van allemaal is.
In het begin dacht ik dat abstract werken een kwestie was van 'zomaar wat doen', maar niets is minder waar. Zonder de houvast van een herkenbaar onderwerp, ben je als schilder volledig aangewezen op de kracht van vorm, kleur en balans. Je vertelt een verhaal zonder woorden.
Mijn proces kenmerkt zich door vallen en opstaan. Het grappige is dat veel werken in eerste instantie lijken te mislukken, maar juist omdat ik van elke 'fout' leer, blijft het proces me mateloos boeien. Door laag over laag te werken ontstaat er een beeldtaal die niet langer de werkelijkheid kopieert, maar een eigen, innerlijke wereld oproept
